[{ الذين ينفقون أموالهم في سبيل الله ثم لا يُتبِعون ما أنفقوا مَنًّا } على المنفق عليه بقولهم مثلا : قد أحسنت إليه وجبرت حاله { ولا أذًى } له بذكر ذلك إلى من لا يجب وقوفه عليه ونحو { لهم أجرهم } ثواب إنفاقهم { عند ربهم ولا خوف عليهم ولا هم يحزنون } في الآخرة .{ قول معروف } كلام حسن ورد على السائل جميل { ومغفرة } له في إلحاحه { خير من صدقة يتبعها أذًى } بالمن وتعيير له بالسؤال { والله غني } عن صدقة العباد { حليم } بتأخير العقوبة عن المانّ والمؤذي .]
[Those who spend their wealth in the way of Allah and do not follow up what they have spent with reminders of their generosity to the recipient by saying, for example, “I have been kind to him and improved his situation,” nor with harm to him by mentioning it to someone who should not know about it, and the like. They will have their reward with their Lord, and there will be no fear concerning them, nor will they grieve in the Hereafter.
Kind words and forgiveness for the one who asks are better than charity followed by harm, by reminding him of their generosity and reproaching him for asking. And Allah is Self-Sufficient, not needing the charity of His servants, and Forbearing, delaying punishment for the one who reminds them of their generosity and harms them.]
Those who spend their wealth in the Cause of Allah, and do not follow up their gifts with reminders of their generosity or with injury, their reward is with their Lord. On them shall be no fear, nor shall they grieve. [262] Kind words and forgiving of faults are better than Sadaqah (charity) followed by injury. And Allah is Rich (Free of all wants) and He is Most-Forbearing.
Ceux qui dépensent leurs biens dans le sentier d'Allah sans faire suivre leurs largesses ni d'un rappel ni d'un tort, auront leur récompense auprès de leur Seigneur. Nulle crainte pour eux, et ils ne seront point affligés.[262]
Une parole agréable et un pardon valent mieux qu'une aumône suivie d'un tort. Allah n'a besoin de rien, et Il est indulgent.[263]
Diejenigen, die ihren Besitz auf Allahs Weg ausgeben und hierauf dem, was sie ausgegeben haben, weder Vorhaltungen noch Beleidigungen nachfolgen lassen, die haben ihren Lohn bei ihrem Herrn, und keine Furcht soll über sie kommen, noch sollen sie traurig sein.[262]
Freundliche Worte und Vergebung sind besser als ein Almosen, dem Beleidigungen nachfolgen. Allah ist Unbedürftig und Nachsichtig.[263]
Aqueles que gastam os bens pela causa de Deus, sem acompanhar a sua caridade com exprobação ou agravos, terão asua recompensa ao lado do Senhor e não serão presas do temor, nem se atribularão. [262]
Uma palavra cordial e uma indulgência são preferíveis à caridade seguida de agravos, porque Deus é, por Si,Tolerante, Opulentíssimo. [263]
Quienes gastan su hacienda por Alá sin hacerlo seguir de alarde ni agravio tendrán su recompensa junto a su Señor. No tienen que temer y no estarán tristes. [262] Una palabra cariñosa, un perdón valen más que una limosna seguida de agravio. Alá Se basta a Sí mismo, es benigno. [263]
De som ger av vad de har för Guds sak och som inte låter gåvan följas av [stora ord om] frikostighet eller [uttryck] som sårar, skall få sin lön av sin Herre och de skall inte känna fruktan och ingen sorg skall tynga dem. [262]
Ett vänligt ord och förståelse [för tiggarens elände] är bättre än en gåva, följd av förolämpningar. Gud är Sig själv nog och [behöver inte gåvan]; Han är mild och överseende.[263]
Тем, кто расходует свое имущество на пути Аллаха и не сопровождает свои пожертвования попреками и оскорблениями, уготована награда у их Господа. Они не познают страха и не будут опечалены. [262] Доброе слово и прощение лучше милостыни, за которой следует обидный попрек. Аллах - Богатый, Выдержанный. [263]
যারা স্বীয় ধন সম্পদ আল্লাহর রাস্তায় ব্যয় করে, এরপর ব্যয় করার পর সে অনুগ্রহের কথা প্রকাশ করে না এবং কষ্টও দেয় না, তাদেরই জন্যে তাদের পালনকর্তার কাছে রয়েছে পুরস্কার এবং তাদের কোন আশংকা নেই, তারা চিন্তিতও হবে না। [262] নম্র কথা বলে দেয়া এবং ক্ষমা প্রদর্শন করা ঐ দান খয়রাত অপেক্ষা উত্তম, যার পরে কষ্ট দেয়া হয়। আল্লাহ তাআলা সম্পদশালী, সহিঞ্চু।[263]
जो लोग अपने माल अल्लाह की राह में ख़र्च करते हैं और फिर ख़र्च करने के बाद किसी तरह का एहसान नहीं जताते हैं और न जिनपर एहसान किया है उनको सताते हैं उनका अज्र (व सवाब) उनके परवरदिगार के पास है और न आख़ेरत में उनपर कोई ख़ौफ़ होगा और न वह ग़मगीन होंगे (262)
(सायल को) नरमी से जवाब दे देना और (उसके इसरार पर न झिड़कना बल्कि) उससे दरगुज़र करना उस खै़रात से कहीं बेहतर है जिसके बाद (सायल को) ईज़ा पहुँचे और अल्लाह हर शै से बेपरवा (और) बुर्दबार है (263)
ଓଡ଼ିଆ କୋରାନ୍ ଶ୍ଲୋକ ୨:୨୬୨-୨୬୩
ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଲାହଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ନିଜର ଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କରନ୍ତି ଏବଂ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବା ପରେ କୃତଜ୍ଞତା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେମାନେ ଦୟା କରିଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ହଇରାଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କର ପୁରସ୍କାର ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଛି, ଏବଂ ପରକାଳରେ କୌଣସି ଭୟ ରହିବ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେବେ ନାହିଁ। (୨୬୨)
(ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ) ନରମ ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେବା ଏବଂ ସହ୍ୟ କରିବା (ସେ ଜିଦ୍ ଧରିଲେ ତାକୁ ଭର୍ତ୍ସନା ନ କରିବା) କ୍ଷତି ପରେ ଦାନ ଅପେକ୍ଷା ଭଲ, ଏବଂ ଆଲ୍ଲାହ ଉଦାସୀନ ଏବଂ ସହନଶୀଳ। (୨୬୩)
odia koran sloka due:duishabe-duisatini (Translated from Hindi)
jeunmane allaahanka rastaare nijara dhana kharcha karanti abng kharcha kariba pare krutagyata prakasa karanti nahin, kimba jeunmananka prati semane dayaa karichhanti semananku hairana karanti nahin, semanankara puraskaara semananka prabhunka nikatare achhi, abng parakalare kaunnasi bhaya rahiba nahin, kimba semane duukhita hebe nahin. (duishabe)
(janne byaktiku) narama bhabare uttara deba abng sahya kariba (se jid dharile taku bharsana na kariba) kshati pare dana apekshaa bhala, abng allaaha udasina abng sahanasila. (duisatini)
為主道而施捨財產,施後不責備受施的人,也不損害他,這等人,在他們的主那裡,要享受他們的報酬,他們將來沒有恐懼,也不憂愁。[262]
與其在施捨之後,損害受施的人,不如以婉言謝絕他,並赦宥他的煩擾。真主是自足的,是至容的。[263]
アッラーの道のために,自分の財産を施し,その後かれらの施した相手に負担侮辱の念を起こさせず,また損わない者,これらの者に対する報奨は,主の御許にある。かれらには,恐れもなく憂いもないであろう。[262]
親切な言葉と寛容とは,侮辱を伴う施しものに優る。アッラーは富有にして慈悲深くあられる。[263]
하나님을 위해서 재산을 바치되 그 재산을 뒤따르지 아니하 며 모욕을 가하지 않는 자는 주님의 보상이 있으며 그들에게는 두 려움도 슬픔도 없노라 [262]
겸손한 말 한마디와 관용은마음에 괴로움을 주는 회사보다 나으니라 하나님은 부족함이 없으며 관대하시니라 [263]
Post a Comment